Babbelbox


Regelmatig kom ik een mooi blog of blogpost van andere socials genoten tegen die mij inspireren en indruk op mij maken en die ik graag met jou wil delen. 

Met dit idee ontstond de Babbelbox vol met inspirerende artikelen om eventueel met elkaar over in gesprek te gaan of ze gewoon tot je te nemen en er je voordeel mee te doen.


Op deze artikelen kun je reageren bij de originele post op Instagram via de link bij de schrijver.

Maak kennis met de Babbelaars...

  • Lynn - Beterschap gewenst
  • Irisch scheys - Schrijver 
  • Yvonne Lankhaar - Psycholoog
  • Danny - Senioren Momentjes  


Hi! Ik ben Lynn

Open over chronisch ziek zijn 


Vol ongeloof liep ik na mijn diagnose de dokters kamer uit. Van de stress had ik het medicatie overzicht dat ik had meegekregen al helemaal verfrommeld. Een diagnose, hoe fijn ook dat je er een hebt, en daar moet je het mee doen. Hoe in vredesnaam moest ik hiermee gaan leren leven?.

De diagnose

Created with Sketch.

Vol ongeloof liep ik na mijn diagnose de dokters kamer uit. Van de stress had ik het medicatie overzicht dat ik had meegekregen al helemaal verfrommeld. Een diagnose, hoe fijn ook dat je er een hebt, en daar moet je het mee doen. Hoe in vredesnaam moest ik hiermee gaan leren leven?

Er is in de medische wereld veel aandacht voor het fysieke aspect van ziek zijn, maar er is nauwelijks begeleiding die aangeboden wordt rondom het mentale gedeelte. Er wordt (gelukkig!) veelal hulp aangeboden vanuit medici zelf bij mensen die bijvoorbeeld kanker hebben gehad. Maar mentale hulp omtrent chronisch ziek zijn is schaars en lastig te vinden. Ook wordt het niet vanuit de artsen vaak aangeboden, en moet je er zelf naar opzoek.

Toch vreemd, als je bedenkt dat je gehele leven op zijn kop staat als je een diagnose krijgt of ziek bent (ook zonder diagnose). Ik heb gelukkig een fijn support systeem om mijn heen in de vorm van een fijne familie en lieve vrienden, maar desondanks heeft ziek zijn een grote impact op je mentale gesteldheid.

Dealen met pijn, onzekerheid, twijfels over grotere levensvragen en noem maar op. Daarom hoop ik dat het op een dag normaal wordt om niet alleen met een medicatie overzicht naarbuiten te wandelen in het ziekenhuis, maar ook met een doorverwijzing voor mentale ondersteuning.

Heb jij wel eens hulp gezocht of gewild om mentaal om te leren gaan met je ziekte?

Originele post Lynn

Overcompenseren

Created with Sketch.

Overcompenseren als je ziek bent, herkenbaar? Als ik terugdenk aan mijn tienerjaren was ik niet bepaald een streber. Ik deed vrij weinig aan mijn school, en dit bleef ook zo de eerste jaren tijdens mijn studie.


Totdat ik ziek werd en ik als tegenreactie extra besloot te presteren. Ik moest en zou niet bekend staan als het meisje “dat ziek was”. Er ontstond een grote drang om altijd en overal alles uit te halen. Een vlucht reactie, zou je het kunnen noemen.

Ik haalde hoge cijfers, sleepte een studiebeurs binnen, bevond mij regelmatig in het buitenland voor projecten en ik ging maar door. Ik ontdekte dat ik het ook daadwerkelijk leuk vond, om mij ergens voor in te zetten. 

Maar een stemmetje in mijn klonk ook altijd, met “zit niet stil want dan geef je je over aan je ziek zijn”.


Totdat Corona in ons en mijn leven kwam en ik gedwongen werd om stil te zitten. Ik besefte dat ik ziek zijn niet mijn identiteit wilde laten zijn en daardoor extra hard werkte om het maar weg te poetsen. Fast forward naar nu, besef ik mij dat het wel degelijk tot mijn identiteit hoort. Maar dat dat juist je ook veel kan brengen!

Het altijd mijn best willen doen is er in die jaren ingesleten en blijft voor een deel hangen, alhoewel ik nu vele malen minder intensief mijn leven invul. En de tijd die ik daarmee overhield, stak ik onder andere in Beterschap Gewenst. Puur om eens beter te ontdekken hoe ziek zijn onderdeel van je identiteit kan zijn zonder dat je dit zelf verafschuwd. En omdat je veel meer bent, dan alleen “ziek” wat ik tot voorheen dacht.

Heb jij ook de drang om te presteren of veel ballen in de lucht te houden? Op welke manier dan ook?

Originele post Lynn

⚘ ⚘ ⚘ 

 

Iris Scheys 

Auteur van Happy ziek & Queeste 


Multipreneur, schrijver, spiegel, coach, taalagent of tarotreader. Ik ben het allemaal.

De grootste verbindende factor in dit alles is communicatie.

Het oordeel...

Created with Sketch.

Ze kijkt schichtig om zich heen. Heeft ze wel de juiste kleren aan? De slechtste glimlach opgezet?
Het kan haar zogezegd niet schelen, maar ze wil niet de verkeerde indruk wekken. De maatschappij verwacht wat van haar en daar moet en zal ze aan voldoen.


Het valt haar zwaar. Dat gevoel dat ze zich moet bewijzen. Alsof ze een misdadiger is die alles wegsnoept van eenieder die hard aan het werk is. Ze weet dat van haar verwacht wordt dat ze er slecht uitziet. De look van een stervende zou misschien treffend zijn. Helaas, ze voldoet er niet aan. Na een, uiterst toevallige, goede nacht slaap durven er zowaar blosjes op haar wangen te staan.

Haar occasionele glimlach durft aanleiding te geven tot plezier. En plezier dat is haar niet gegund. Althans, dat denkt ze zelf, omdat ze niets financieels bijdraagt aan deze maatschappij.

En op een dag is het genoeg. Het is tijd om de jas der (vaak zelfbedachte) oordelen van zich af te werpen. Ze mag toch godverdomme zijn wie ze wil? Of toch maar niet? Het is toch niet omdat ze mooie confectiekleding aantrekt en de beste laag make-up op haar gezicht smeert, dat ze geacht wordt gezond te zijn?

Ze kijkt even later in de spiegel en lacht naar haar -met blush en mascara versierde- gezicht.
Haar gezondheid doet het niet beter, maar haar gemoed wel. En dat gemoed, daar doet ze het voor. De gezondheid volgt vanzelf. Of niet. Maar daar hoeft ze van zichzelf alvast geen verantwoording meer over af te leggen.

***

Dit is geen fragment uit mijn boek Happy Ziek, maar een willekeurig verhaal nav getuigenissen.

Mijn boek Happy Ziek neemt je op een vlotte,humoristische manier mee in thema’s als ‘Oordelen van de ander’, ‘De buitenwereld’, ‘Emoties’, ‘Zelfliefde’ en zo veel meer. Enneuh: wat jij denkt dat de ander denkt, is niet altijd wat die ander echt denkt!!

 
Originele post Iris

Het is niet eerlijk want...

Created with Sketch.

Lieve jij,

 
 Je schreeuwt diep vanbinnen. Je voelt de schreeuw niet pruttelen, maar hard koken.
 Het is de boosheid zelve die zich laat horen.
 Een onheilspellend dreigend gevoel dat je ogen tot kwaad kijkende spleetjes maakt en jaloezie in elke mogelijke vorm activeert.
 

 ‘Het is niet eerlijk want:
 zij zijn wel gezond
 zij verdienen wel veel
 zij hebben tenminste nog dat
 en ik niet...
 Wat is het ongelofelijk oneerlijk want
 niemand vindt mij leuk
 niemand is er voor mij
 niemand doet…’

 
 De mallemolen staat niet stil. De viesheid der gedachten blijft komen.
 Het is een golf die zich omzet in een tsunami waar niet aan te ontsnappen valt.
 Je weet niet waar het vandaan komt.
 Je was toch zo zen, mindful en op het goede pad?
 Aan je mooie mindfulness heeft je boosheid echter even geen boodschap.
 ‘Flikker toch op met dat mindfulle gedoe,’ wil je er nog achteraan roepen.
 
 En dan na uren heen-en-weer geslinger in de rollercoaster van de meest duistere emoties, besef je dat een heel verdrietig kind, dat diep in jou verscholen zit, jou wat wil vertellen.
 Het kind wil liefde, veel liefde. Het wil dat je jezelf datgene geeft dat je echt nodig hebt. En nee, dat is niet geld. Dat zijn geen extra vrienden.
 Je hebt liefde nodig. Veel liefde. En jij kan het jouw kind ook geven, ook al is het het moeilijkste dat er is.
 
 Wanneer de tranen dan eindelijk echt mogen rollen.
 Wanneer je verdriet er toch mag zijn.
 Wanneer jij je in je cocon mag opsluiten met veel te veel chocola.
 Wanneer jij je verdriet mag laten stromen.
 Wanneer jij gewoon jij mag zijn.
 Wanneer jij jezelf weer kunt omarmen,
 dan weet je dat het morgen waarschijnlijk weer beter is
 Dat vandaag gewoon even nodig was.
 Om verder te kunnen.
 Om te rouwen.
 Om simpelweg boos of verdrietig te zijn.


Want boosheid en verdriet mogen er zijn.
Hoe mindful, zen of vredelievend je ook bent. Hoe goed je ook bezig bent.
Nodig ze uit, leg ze in de watten.
Want als jij deze twee rustverstorende rakkers vandaag hoort en geeft wat ze nodig hebben, hoeven ze morgen niet zo hevig op bezoek te komen.

Wees lief voor jezelf.
 Heel lief.
 Liefs,
 Iris 

 Je kunt op dit schrijven in gesprek gaan via de bijpassende post op ↬ Instagram of in de ↬ Facebook  groep

  

Originele post Iris

⚘ ⚘ ⚘ 


Yvonne Lankhaar

Psycholoog en ervaringsdeskundige 


Hoi, ik ben Yvonne Lankhaar, psycholoog in Oss. Ik weet hoe het is om je te moeten aanpassen aan een nieuwe en ongewenste situatie. Door chronische pijn ging mijn leven er heel anders uitzien. 

Chronisch ziek de podcast

Created with Sketch.

De podcast!

In de voorstelaflevering kun je horen hoe de podcast tot stand gekomen is. Maar hier nog even in het kort het doel van mijn podcast. Het komt eigenlijk heel erg overeen met waar ik voor sta.

Het onzichtbare bespreekbaar maken!

Het effect van chronisch ziek zijn op:
- Het zelfbeeld
- Relaties
- Het ouderschap
- Eenzaamheid
- Werk of niet kunnen werken en eventueel afgekeurd zijn
- De partner
- Seksualiteit

En zo kan ik nog heel veel onderwerpen toevoegen.

Je ziet het niet.
Het is er wel.
Er wordt niet veel over gesproken.

Ik wil dit graag bespreekbaar maken. Door hier zelf over te delen maar ook door mensen te interviewen.

En dat is de podcast. Chronisch ziek de Podcast. Ik heb al een lange lijst van mensen die ik graag wil interviewen en na de lancering zijn er alweer een aantal mensen bijgekomen.

Ik interviewde Frits Winter o.a. over zijn boek ‘De pijn de Baas’.

En ik interviewde Esther van Vlaanderen. Ze is huisarts en op social media geeft ze mensen een inkijkje in haar spreekkamer onder de naam 'Dokter Es'.

- Wat roept de groep 'mensen met een chronische aandoening' bij haar op? En is dat wel één groep?
- Hoort je huisarts contact met je op te nemen als de diagnose die bij je gesteld is een chronische ziekte blijkt te zijn?
- En wat als je huisarts niet in de bij jou gestelde diagnose gelooft, geen begrip toont en klachten wegpraat? Mag een huisarts zich daar zo over uitspreken?

Esther geeft antwoord op alle vragen. Verder legt ze uit wat ze met het smeren van NIVEA bedoelt. Ze neemt ons mee voor een kijkje in haar agenda. En ze legt uit hoe zij aankijkt tegen de woorden: 'Het zal wel tussen de oren zitten...'

Benieuwd naar dit alles…???? Luister dan nu mijn nieuwe podcastaflevering.

Ik hoor super graag wat je ervan vindt!

Chronisch ziek de Podcast

Niet iemand anders worden

Created with Sketch.

Niet iemand anders worden, word méér jezelf zoals jij op je beste momenten bent

Maar hoe doet je dat?

Kijk eerst even naar de uitleg van de verdeling bewust en onbewust gedrag, op de plaatjes hierboven.

♡ Dromen, Durven, Doen


Het lastige bij een chronische aandoening is dat dromen vaak (plotseling) veranderen.

》Afscheid nemen
》Niet meer kunnen
》Boos zijn
》Verdrietig
》Bang


En daarin blijven hangen. Dat mag. Maar als je verder wil heb je nieuwe dromen nodig.

Dromen kunnen groot zijn: Ik wil/kan hier niet meer werken, ik wil iets anders
Dromen kunnen klein zijn: Ik zou meer willen lezen

Je weet in de droom fase vaak dat je iets wil veranderen. Ik zou eigenlijk meer.....Soms kun je het al concreet maken. Soms blijft het een vaag gevoel.

Het is makkelijk om in deze fase te blijven hangen. Je kunt de schuld blijven geven aan je chronische aandoening die ervoor zorgt dat je die oude dromen niet kunt verwezenlijken. Dan hoef je je nieuwe dromen niet concreet te maken.

Aan jou om te kiezen en de stap te zetten  


Als je de stap durft te zetten naar durven kun je het concreet maken.

- Ik zou graag meer willen lezen maar ik doe het niet
> Wat is er voor nodig om het wel te doen?
- Tijd en een goede stoel om te lezen
> Wat is daar dan voor nodig?
- Overleg met mijn partner
> En dan?
- Een stoel aanschaffen en moment inplannen

Nu klinkt het heel kort door de bocht misschien, maar dat is het soms ook.

▪︎Durven is soms net over dat randje geduwd worden. Even in die spiegel kijken en je realiseren dat je soms 1 stap verwijderd bent van doen.

En dan doen…

Wanneer jij de baan die je altijd wilde niet meer kunt doen, kun je bij de pakken neerzitten. Of je kunt uitzoeken waarom je die baan zo graag wilde doen.
》Welke kwaliteiten van jou kon je in die baan benutten?
》Wat gaf je voldoening?
》Waar werd je blij van?

A. Of je blijft boos of verdrietig dat je oude dromen geen werkelijkheid meer kunnen worden.

B. Of je maakt nieuwe dromen
Dingen die jou blij maken
Waar je van kunt genieten
Waar je voldoening uithaalt
Kleiner misschien
Binnen je mogelijkheden
Maar dromen die mogelijk zijn

♡♡ Dromen die maken dat jij méér kunt zijn zoals je op je beste momenten bent

 

Leuk als je op dit schrijven in gesprek wilt gaan via de bijpassende post in de ↬ Facebook groep
 

Originele Post Yvonne

Waarom zijn je waarden waardevol?

Created with Sketch.

Voor iedereen is het belangrijk om zicht te hebben op je persoonlijke waarden. Maar dit geldt zeker voor mensen met chronische klachten. Want wanneer je leven overhoop komt te liggen door een chronische aandoening en al je zekerheden wegvallen vallen er ook veel patronen weg.⁣ Patronen die ons helpen om handen en voeten te geven aan onze waarden.⁣

Wat zijn nou belangrijke waarden in het leven? Je kunt hierbij denken aan: 

 Vriendschap⁣
 Eerlijkheid⁣
 Persoonlijke groei⁣
 Creativiteit⁣
 Respect⁣
 Liefde⁣
 Vrijheid⁣
 Dankbaarheid⁣

⁣Er zijn er nog veel meer. In mijn behandelingen werk ik meestal met een top 10 omdat dat een mooi overzicht geeft.

Waarom is dit nou zo belangrijk?⁣
⁣Om dat uit te leggen wil ik eerst graag het verschil uitleggen tussen doelen en waarden. Doelen gebruiken we veel vaker. We streven naar een bepaald resultaat. We willen een bepaald doel behalen.⁣

Een doel is een eindpunt. 
Doel behaald. 
Klaar. 
(Nieuw doel meestal)⁣


Een waarden is geen eindpunt. Een waarden geeft richting in ons leven. Je persoonlijke waarden zijn leidend bij het maken van keuzes. Maar een waarden is nooit behaald. Jouw verzameling waarden kan wel wisselen in de loop van je leven. Andere dingen worden belangrijk door wat je meemaakt, misschien ook door je leeftijd. Maar het wisselt niet omdat een waarden behaald is.⁣

Een doel kun je dus behalen.
Een waarden geeft enkel richting.⁣


Waarom is het helder hebben van je waarden dan zo belangrijk? Activiteiten gekoppeld aan je waarden geven vaak energie, het voelt goed, zorgt misschien zelfs voor flow.⁣

Waarom aandacht hiervoor hebben juist zo belangrijk is bij mensen die chronisch ziek zijn kun je in een volgend bericht lezen. Je leest ook een voorbeeld hoe ik hier tegenaan gelopen ben.⁣

Wat zijn jouw drie belangrijkste waarden?



Je kunt op dit schrijven in gesprek gaan via de bijpassende post in de ↬ Facebook  groep

  

Originele post Yvonne

Hoeveel zijn jouw waarden waard?

Created with Sketch.

In mijn vorige bericht had ik het over waarden en doelen. Doelen kun je behalen, waarden geven richting.

Stel je wordt chronisch ziek. Als je leven op zijn kop staat is het moeilijk om te leren gaan met je ziek zijn. Daardoor kun je de neiging hebben terug te blijven kijken naar je leven zonder klachten.

Doelen die je niet meer kunt behalen gaan overboord. Dat doet pijn. Zeker met doelen waar je al langer mee bezig was. Veel dingen kunnen niet meer of zijn niet meer leuk op de manier waarop het wel kan.

》Maar dan je waarden. 

In tegenstelling tot je doelen hoeven je waarden nooit overboord gegooid te worden. Met andere doelen/activiteiten kun je altijd opnieuw invulling geven aan je waarden.

Je moet je er wel bewust van zijn dat de invulling die jij er altijd voor had weggevallen is. Dat is helaas niet altijd vanzelfsprekend. Ik zal een praktijkvoorbeeld geven van mezelf.

Mijn klachten begonnen toen ik 23 jaar was. Als ik terugkijk zette het alles op zijn kop. Mijn passie (voetbal) moest ik loslaten en ik werd afgekeurd en zag mijn carrière plannen in rook opgaan. Uit beide haalde ik mijn eigenwaarde. Ik ben ambitieus en fanatiek.


Maar toen ik daar beter naar keek waren het vooral doelen en activiteiten die niet haalbaar meer waren.

》Mijn belangrijkste persoonlijke waarden bestonden nog steeds maar hadden een nieuwe invulling nodig

Ik had dat niet meteen door. Toen ik nog werkte bij mijn vorige baan deed ik er alles aan om aan het werk te blijven. Ik was aan het óverleven. Dit ging ten koste van mijn privéleven maar veel onopvallender ging het ten koste van mijn waarden ‘persoonlijke groei’.

Ik was aan het óverleven en dingen leren was zo rigoureus uit mijn leven geschrapt dat ik mezelf er niet bewust van was geweest. Tot ik terugging naar mijn waarden. Ik weet van mezelf dat ik blij word van dingen leren.

Kortom, je waarden hoeven niet te veranderen door je chronisch ziek zijn. Maar in veel gevallen kun je andere doelen stellen/activiteiten kiezen

♡ Jouw waarden mogen richting geven in jouw leven
♡ Een kompas waar je steeds op mag kijken


Welke doelen heb jij overboord gegooid en is daar voldoende voor teruggekomen?


Je kunt op dit schrijven in gesprek gaan via de bijpassende post in de ↬ Facebook  groep 

  

Originele post Yvonne

 ⚘ ⚘ ⚘ 

Seniorenmomentjes

Hallo   
Ik ben Danny Wijkerslooth
Vrouw van 64
Tattoeerster
Veel kleinkinderen
Lichtelijk chaotisch.
 
Ik heb het altijd al leuk gevonden om te schrijven en heb 'bloggen voor een ander' ingetikt. Ik kwam op een site terecht waar gastbloggers in alle rangen en standen werden gevraagd over uiteenlopende onderwerpen....

Danny

Onbevangen de nieuwe verkering in...

Created with Sketch.

Ik ben al heel lang weduwe en echt niet op zoek naar een nieuwe meneer.

Toch overkwam t me dat ik op mijn 63ste helemaal verliefd werd op een man die ik al meer als 20 jaar ken.

Hij is weduwnaar en eigenlijk vonden we elkaar al leuk en lief toen onze partners er nog waren, maar we deden er niets mee.

Na hun overlijden hebben we 16 jaar om elkaar heen gedraaid.. en uiteindelijk zijn we tot opluchting van onze kennissen en dierbaren bij elkaar gekomen.

Mijn vorige echtgenoot had zwaar epilepsie, dus het laatste wat ik wilde, was weer in zo'n soort relatie terecht komen.

En dus....ik wist dat mn nieuwe, oude liefde Parkinson had... alleen niet in welke mate of vorm, dus ik stapte onbevangen de verse verkering in.

Dat was ff wennen... als je iemand alleen kent van werk of hobby is dat heel wat anders als dat je ze thuis meemaakt... ergens anders zie je ze op hun best.. thuis op hun slechtst.

De eerste tijd met hem was een eyeopener...   s‘morgens was hij redelijk actief en opgewekt... na één uur sloeg de vermoeidheid toe en na negen uur was er niets meer mee te beginnen...

We hebben inmiddels een soort schema waar we allebei wat mee kunnen.. en hebben de humor om ermee te kunnen omgaan.

Zoals laatst.. we zaten lekker bij elkaar.. hij in z'n favo stoel en ik op een kussen op de grond naast hem... lekker gewoon tv kijken.

Op gegeven moment moet hij overeind omdat we wilden verkassen naar de tv op de slaapkamer.

Hij staat op en gaat zowat voorover onze nieuwe, 2de hands tv, met ambilight in.

Over de doffe dreun die volgde wordt in de buurt vast lang nagepraat, want z'n hele woninkje schudde.

Wat bleek.. hij had niet gevoeld dat  z'n voeten over elkaar geslagen waren en was gewoon opgestaan.

Gelukkig had hij genoeg ruimte om te vallen en hij kan uitstekend valbreken, dus behalve een beschadigd ego was er niets aan de hand en kwam hij hard lachend overeind.

's Nachts naar t toilet?... 

  • Ik krijg eerst al z'n armen en benen zwaar en hard over me heen omdat draaien niet zo soepeltjes gaat.
  • Ik maak me zo klein mogelijk, maar hij gaat toch iedere keer op me zitten.
  • Dan volgt een gil van hem en zijn hondje, want hij staat er nog net niet op.
  • Vervolgens verliest die schat van schrik z'n evenwicht en stort weer zwaar op me... zet zich af en prikt vijf vingers in m'n ogen.
  • Tegen die tijd ben ik echt wel wakker en lig met de slappe lach in bed, terwijl hij de verwarming in het toilet er zowat af trekt.


Zoals ik al zei.. we kunnen er redelijk goed mee omgaan en worden heel handig in t improviseren...

Fijne dag iedereen!

Danny


 Je kunt op dit gastschrijven in gesprek gaan via de bijpassende post op ↬ Instagram  

20 juni 2021

Blamage

Created with Sketch.

Hallo allemaal.. ik zal me eerst even voorstellen... ik ben Danny... een fruitige 64 jaar oud, heb een relatie en veel kleinkinderen.

Van beroep was ik tattoeerster en dat doe ik nog regelmatig.(en nou geen foute grappen over leeftijd en trillende handen.. ik kan nog steeds iemand pijn doen met een strakke lijn).
Dat ik inmiddels leeftijdservaring heb, betekent nog niet dat ik dat ook gebruik.. integendeel zelfs.. hier een voorbeeldje van mijn vaagheid.
 
Ik heb al jaren een klein, oud auto'tje waar steeds meer aan gaat mankeren, maar dat terzijde. 
Laatst ging ik m schoonmaken.. binnen en buiten.... en wat noodzakelijke vloeistoffen erin doen... 
Stofzuiger erbij.. siliconenspray.. lappen en poetsmiddelen.. tot zover alles goed. 
Tot ik bij de ramen kwam.. rechterruit voor en achter elektrisch naar beneden.. rubbers inspuiten..(eerst de spuitopening naar mij toe, siliconen recht in m'n gezicht).. raampjes weer keurig en soepel naar boven. 
Achterruiten naar beneden.. ook elektrisch... geen reactie. 
Ietsje harder op de knopjes drukken...nog geen reactie. 
Lichtelijk geïrriteerd knopjes heen en weer bewegen...niets. 
Zwaar geïrriteerd de zekeringen nagelopen... die zitten dus niet makkelijk bereikbaar bij het stuur... nee... onder de vloer bij de passagier.. naast de levensgrote accu. 
De zekeringen waren goed, dus toen sloeg de onrust toe... wat was er aan de hand met m'n groene ster. 
Gelukkig heb ik een lokaal garagebedrijf waar ik wel vaker kom en die best even wilde kijken, dus ik erheen. 
Ik doe mijn verhaal.. hij luisterde begrijpend en haalde er een 2de monteur bij, dus ik kreeg gelijk beelden van hoge rekeningen bij en vroeg geschrokken of het erg was.
 

Ze begonnen te grijnzen en toen smakelijk en vol leedvermaak te lachen... mijn achterruiten gaan namelijk niet elektrisch maar gewoon draaien ....

 
Een kleine aanwijzing was natuurlijk die draaiknop maar daar heb ik in de 4 jaar dat ik deze tuut heb nog nooit op gelet. 

De blamage! 

Toen ze uitgelachen waren, kreeg ik koffie omdat ik ze een leuke middag had bezorgd en ben ik beschaamd naar huis gereden..
Dit was dus een seniorenmomentje..
 
 
Je kunt op dit gastschrijven in gesprek gaan via de bijpassende post op ↬ Instagram  

22 mei 2021