Regelmatig kom ik een mooi blog of blogpost van andere socials genoten tegen die mij inspireren en indruk op mij maken en die ik graag met jullie wil delen. 

Met dit idee ontstond de Babbelbox vol met inspirerende artikelen om eventueel met elkaar over in gesprek te gaan of ze gewoon tot je te nemen en er je voordeel mee te doen.


De gesprekken zijn vooral gaande in de besloten Facebook pagina! Ook kun je reageren bij de originele post op Instagram via de link bij de schrijver.

Babbelaars...

  • Irisch scheys - Schrijver 
  • Yvonne Lankhaar - Psycholoog  

 

Iris Scheys 

Auteur van Happy ziek & Queeste 


Multipreneur, schrijver, spiegel, coach, taalagent of tarotreader. Ik ben het allemaal.

De grootste verbindende factor in dit alles is communicatie.

Het oordeel...

Created with Sketch.

Ze kijkt schichtig om zich heen. Heeft ze wel de juiste kleren aan? De slechtste glimlach opgezet?
Het kan haar zogezegd niet schelen, maar ze wil niet de verkeerde indruk wekken. De maatschappij verwacht wat van haar en daar moet en zal ze aan voldoen.


Het valt haar zwaar. Dat gevoel dat ze zich moet bewijzen. Alsof ze een misdadiger is die alles wegsnoept van eenieder die hard aan het werk is. Ze weet dat van haar verwacht wordt dat ze er slecht uitziet. De look van een stervende zou misschien treffend zijn. Helaas, ze voldoet er niet aan. Na een, uiterst toevallige, goede nacht slaap durven er zowaar blosjes op haar wangen te staan.

Haar occasionele glimlach durft aanleiding te geven tot plezier. En plezier dat is haar niet gegund. Althans, dat denkt ze zelf, omdat ze niets financieels bijdraagt aan deze maatschappij.

En op een dag is het genoeg. Het is tijd om de jas der (vaak zelfbedachte) oordelen van zich af te werpen. Ze mag toch godverdomme zijn wie ze wil? Of toch maar niet? Het is toch niet omdat ze mooie confectiekleding aantrekt en de beste laag make-up op haar gezicht smeert, dat ze geacht wordt gezond te zijn?

Ze kijkt even later in de spiegel en lacht naar haar -met blush en mascara versierde- gezicht.
Haar gezondheid doet het niet beter, maar haar gemoed wel. En dat gemoed, daar doet ze het voor. De gezondheid volgt vanzelf. Of niet. Maar daar hoeft ze van zichzelf alvast geen verantwoording meer over af te leggen.

***

Dit is geen fragment uit mijn boek Happy Ziek, maar een willekeurig verhaal nav getuigenissen.

Mijn boek Happy Ziek neemt je op een vlotte,humoristische manier mee in thema’s als ‘Oordelen van de ander’, ‘De buitenwereld’, ‘Emoties’, ‘Zelfliefde’ en zo veel meer. Enneuh: wat jij denkt dat de ander denkt, is niet altijd wat die ander echt denkt!!

 
Originele post Iris

Het is niet eerlijk want...

Created with Sketch.

Lieve jij,

 
 Je schreeuwt diep vanbinnen. Je voelt de schreeuw niet pruttelen, maar hard koken.
 Het is de boosheid zelve die zich laat horen.
 Een onheilspellend dreigend gevoel dat je ogen tot kwaad kijkende spleetjes maakt en jaloezie in elke mogelijke vorm activeert.
 

 ‘Het is niet eerlijk want:
 zij zijn wel gezond
 zij verdienen wel veel
 zij hebben tenminste nog dat
 en ik niet...
 Wat is het ongelofelijk oneerlijk want
 niemand vindt mij leuk
 niemand is er voor mij
 niemand doet…’

 
 De mallemolen staat niet stil. De viesheid der gedachten blijft komen.
 Het is een golf die zich omzet in een tsunami waar niet aan te ontsnappen valt.
 Je weet niet waar het vandaan komt.
 Je was toch zo zen, mindful en op het goede pad?
 Aan je mooie mindfulness heeft je boosheid echter even geen boodschap.
 ‘Flikker toch op met dat mindfulle gedoe,’ wil je er nog achteraan roepen.
 
 En dan na uren heen-en-weer geslinger in de rollercoaster van de meest duistere emoties, besef je dat een heel verdrietig kind, dat diep in jou verscholen zit, jou wat wil vertellen.
 Het kind wil liefde, veel liefde. Het wil dat je jezelf datgene geeft dat je echt nodig hebt. En nee, dat is niet geld. Dat zijn geen extra vrienden.
 Je hebt liefde nodig. Veel liefde. En jij kan het jouw kind ook geven, ook al is het het moeilijkste dat er is.
 
 Wanneer de tranen dan eindelijk echt mogen rollen.
 Wanneer je verdriet er toch mag zijn.
 Wanneer jij je in je cocon mag opsluiten met veel te veel chocola.
 Wanneer jij je verdriet mag laten stromen.
 Wanneer jij gewoon jij mag zijn.
 Wanneer jij jezelf weer kunt omarmen,
 dan weet je dat het morgen waarschijnlijk weer beter is
 Dat vandaag gewoon even nodig was.
 Om verder te kunnen.
 Om te rouwen.
 Om simpelweg boos of verdrietig te zijn.


Want boosheid en verdriet mogen er zijn.
Hoe mindful, zen of vredelievend je ook bent. Hoe goed je ook bezig bent.
Nodig ze uit, leg ze in de watten.
Want als jij deze twee rustverstorende rakkers vandaag hoort en geeft wat ze nodig hebben, hoeven ze morgen niet zo hevig op bezoek te komen.

Wees lief voor jezelf.
 Heel lief.
 Liefs,
 Iris 

 Je kunt op dit schrijven in gesprek gaan via de bijpassende post op ↬ Instagram of in de ↬ Facebook  groep

  

Originele post Iris

⚘ ⚘ ⚘ 

Yvonne Lankhaar

Psycholoog en ervaringsdeskundige 


Hoi, ik ben Yvonne Lankhaar, psycholoog in Oss. Ik weet hoe het is om je te moeten aanpassen aan een nieuwe en ongewenste situatie. Door chronische pijn ging mijn leven er heel anders uitzien. 

Chronisch ziek de podcast

Created with Sketch.

De podcast!

In de voorstelaflevering kun je horen hoe de podcast tot stand gekomen is. Maar hier nog even in het kort het doel van mijn podcast. Het komt eigenlijk heel erg overeen met waar ik voor sta.

Het onzichtbare bespreekbaar maken!

Het effect van chronisch ziek zijn op:
- Het zelfbeeld
- Relaties
- Het ouderschap
- Eenzaamheid
- Werk of niet kunnen werken en eventueel afgekeurd zijn
- De partner
- Seksualiteit

En zo kan ik nog heel veel onderwerpen toevoegen.

Je ziet het niet.
Het is er wel.
Er wordt niet veel over gesproken.

Ik wil dit graag bespreekbaar maken. Door hier zelf over te delen maar ook door mensen te interviewen.

En dat is de podcast. Chronisch ziek de Podcast. Ik heb al een lange lijst van mensen die ik graag wil interviewen en na de lancering zijn er alweer een aantal mensen bijgekomen.

Ik interviewde Frits Winter o.a. over zijn boek ‘De pijn de Baas’.

En ik interviewde Esther van Vlaanderen. Ze is huisarts en op social media geeft ze mensen een inkijkje in haar spreekkamer onder de naam 'Dokter Es'.

- Wat roept de groep 'mensen met een chronische aandoening' bij haar op? En is dat wel één groep?
- Hoort je huisarts contact met je op te nemen als de diagnose die bij je gesteld is een chronische ziekte blijkt te zijn?
- En wat als je huisarts niet in de bij jou gestelde diagnose gelooft, geen begrip toont en klachten wegpraat? Mag een huisarts zich daar zo over uitspreken?

Esther geeft antwoord op alle vragen. Verder legt ze uit wat ze met het smeren van NIVEA bedoelt. Ze neemt ons mee voor een kijkje in haar agenda. En ze legt uit hoe zij aankijkt tegen de woorden: 'Het zal wel tussen de oren zitten...'

Benieuwd naar dit alles…???? Luister dan nu mijn nieuwe podcastaflevering.

Ik hoor super graag wat je ervan vindt!

Chronisch ziek de Podcast

Niet iemand anders worden

Created with Sketch.

Niet iemand anders worden, word méér jezelf zoals jij op je beste momenten bent

Maar hoe doet je dat?

Kijk eerst even naar de uitleg van de verdeling bewust en onbewust gedrag, op de plaatjes hierboven.

♡ Dromen, Durven, Doen


Het lastige bij een chronische aandoening is dat dromen vaak (plotseling) veranderen.

》Afscheid nemen
》Niet meer kunnen
》Boos zijn
》Verdrietig
》Bang


En daarin blijven hangen. Dat mag. Maar als je verder wil heb je nieuwe dromen nodig.

Dromen kunnen groot zijn: Ik wil/kan hier niet meer werken, ik wil iets anders
Dromen kunnen klein zijn: Ik zou meer willen lezen

Je weet in de droom fase vaak dat je iets wil veranderen. Ik zou eigenlijk meer.....Soms kun je het al concreet maken. Soms blijft het een vaag gevoel.

Het is makkelijk om in deze fase te blijven hangen. Je kunt de schuld blijven geven aan je chronische aandoening die ervoor zorgt dat je die oude dromen niet kunt verwezenlijken. Dan hoef je je nieuwe dromen niet concreet te maken.

Aan jou om te kiezen en de stap te zetten  


Als je de stap durft te zetten naar durven kun je het concreet maken.

- Ik zou graag meer willen lezen maar ik doe het niet
> Wat is er voor nodig om het wel te doen?
- Tijd en een goede stoel om te lezen
> Wat is daar dan voor nodig?
- Overleg met mijn partner
> En dan?
- Een stoel aanschaffen en moment inplannen

Nu klinkt het heel kort door de bocht misschien, maar dat is het soms ook.

▪︎Durven is soms net over dat randje geduwd worden. Even in die spiegel kijken en je realiseren dat je soms 1 stap verwijderd bent van doen.

En dan doen…

Wanneer jij de baan die je altijd wilde niet meer kunt doen, kun je bij de pakken neerzitten. Of je kunt uitzoeken waarom je die baan zo graag wilde doen.
》Welke kwaliteiten van jou kon je in die baan benutten?
》Wat gaf je voldoening?
》Waar werd je blij van?

A. Of je blijft boos of verdrietig dat je oude dromen geen werkelijkheid meer kunnen worden.

B. Of je maakt nieuwe dromen
Dingen die jou blij maken
Waar je van kunt genieten
Waar je voldoening uithaalt
Kleiner misschien
Binnen je mogelijkheden
Maar dromen die mogelijk zijn

♡♡ Dromen die maken dat jij méér kunt zijn zoals je op je beste momenten bent

 

Leuk als je op dit schrijven in gesprek wilt gaan via de bijpassende post in de ↬ Facebook groep
 

Originele Post Yvonne

Waarom zijn je waarden waardevol?

Created with Sketch.

Voor iedereen is het belangrijk om zicht te hebben op je persoonlijke waarden. Maar dit geldt zeker voor mensen met chronische klachten. Want wanneer je leven overhoop komt te liggen door een chronische aandoening en al je zekerheden wegvallen vallen er ook veel patronen weg.⁣ Patronen die ons helpen om handen en voeten te geven aan onze waarden.⁣

Wat zijn nou belangrijke waarden in het leven? Je kunt hierbij denken aan: 

 Vriendschap⁣
 Eerlijkheid⁣
 Persoonlijke groei⁣
 Creativiteit⁣
 Respect⁣
 Liefde⁣
 Vrijheid⁣
 Dankbaarheid⁣

⁣Er zijn er nog veel meer. In mijn behandelingen werk ik meestal met een top 10 omdat dat een mooi overzicht geeft.

Waarom is dit nou zo belangrijk?⁣
⁣Om dat uit te leggen wil ik eerst graag het verschil uitleggen tussen doelen en waarden. Doelen gebruiken we veel vaker. We streven naar een bepaald resultaat. We willen een bepaald doel behalen.⁣

Een doel is een eindpunt. 
Doel behaald. 
Klaar. 
(Nieuw doel meestal)⁣


Een waarden is geen eindpunt. Een waarden geeft richting in ons leven. Je persoonlijke waarden zijn leidend bij het maken van keuzes. Maar een waarden is nooit behaald. Jouw verzameling waarden kan wel wisselen in de loop van je leven. Andere dingen worden belangrijk door wat je meemaakt, misschien ook door je leeftijd. Maar het wisselt niet omdat een waarden behaald is.⁣

Een doel kun je dus behalen.
Een waarden geeft enkel richting.⁣


Waarom is het helder hebben van je waarden dan zo belangrijk? Activiteiten gekoppeld aan je waarden geven vaak energie, het voelt goed, zorgt misschien zelfs voor flow.⁣

Waarom aandacht hiervoor hebben juist zo belangrijk is bij mensen die chronisch ziek zijn kun je in een volgend bericht lezen. Je leest ook een voorbeeld hoe ik hier tegenaan gelopen ben.⁣

Wat zijn jouw drie belangrijkste waarden?



Je kunt op dit schrijven in gesprek gaan via de bijpassende post in de ↬ Facebook  groep

  

Originele post Yvonne

Hoeveel zijn jouw waarden waard?

Created with Sketch.

In mijn vorige bericht had ik het over waarden en doelen. Doelen kun je behalen, waarden geven richting.

Stel je wordt chronisch ziek. Als je leven op zijn kop staat is het moeilijk om te leren gaan met je ziek zijn. Daardoor kun je de neiging hebben terug te blijven kijken naar je leven zonder klachten.

Doelen die je niet meer kunt behalen gaan overboord. Dat doet pijn. Zeker met doelen waar je al langer mee bezig was. Veel dingen kunnen niet meer of zijn niet meer leuk op de manier waarop het wel kan.

》Maar dan je waarden. 

In tegenstelling tot je doelen hoeven je waarden nooit overboord gegooid te worden. Met andere doelen/activiteiten kun je altijd opnieuw invulling geven aan je waarden.

Je moet je er wel bewust van zijn dat de invulling die jij er altijd voor had weggevallen is. Dat is helaas niet altijd vanzelfsprekend. Ik zal een praktijkvoorbeeld geven van mezelf.

Mijn klachten begonnen toen ik 23 jaar was. Als ik terugkijk zette het alles op zijn kop. Mijn passie (voetbal) moest ik loslaten en ik werd afgekeurd en zag mijn carrière plannen in rook opgaan. Uit beide haalde ik mijn eigenwaarde. Ik ben ambitieus en fanatiek.


Maar toen ik daar beter naar keek waren het vooral doelen en activiteiten die niet haalbaar meer waren.

》Mijn belangrijkste persoonlijke waarden bestonden nog steeds maar hadden een nieuwe invulling nodig

Ik had dat niet meteen door. Toen ik nog werkte bij mijn vorige baan deed ik er alles aan om aan het werk te blijven. Ik was aan het óverleven. Dit ging ten koste van mijn privéleven maar veel onopvallender ging het ten koste van mijn waarden ‘persoonlijke groei’.

Ik was aan het óverleven en dingen leren was zo rigoureus uit mijn leven geschrapt dat ik mezelf er niet bewust van was geweest. Tot ik terugging naar mijn waarden. Ik weet van mezelf dat ik blij word van dingen leren.

Kortom, je waarden hoeven niet te veranderen door je chronisch ziek zijn. Maar in veel gevallen kun je andere doelen stellen/activiteiten kiezen

♡ Jouw waarden mogen richting geven in jouw leven
♡ Een kompas waar je steeds op mag kijken


Welke doelen heb jij overboord gegooid en is daar voldoende voor teruggekomen?


Je kunt op dit schrijven in gesprek gaan via de bijpassende post in de ↬ Facebook  groep 

  

Originele post Yvonne

 ⚘ ⚘ ⚘