Zondagskind

Deze pagina wordt in delen opgebouwd

 

Zondagskind



Mijn verhaal, deze titel lag al jaren op de plank. 

Een lang gekoesterde wens   



Op een zondag geboren, 

een meisje na twee jongens, 

de jongste van drie kinderen.

 


Eindelijk ga ik het schrijven.
Al vele keren op papier begonnen maar het bleef steeds bij kladjes.

Nu met de voordelen van digitaal schrijven kun je altijd na een te grote stap in de tijd er weer een herinnering tussen plaatsen .. Of wellicht wordt het toch van de hak op de tak.
Wanneer ik geboren ben weet ik, dus dat is een mooi begin:

8 januari 1967 in de vroege ochtend.

Neeltje Versteeg 

 geboren 26 mei 1933

Dochter van Dirk Versteeg 
en Margaretha Knoppen

Jan Klein 

 geboren 17 januari 1931

Zoon van Jan Klein 
en Elisabeth Neeltje Vermeer

  Getrouwd

27 juli 1957 

Ontmoeting 


Mijn vader komt uit Weesperkarspel een heel klein dorpje onder de rook van Weesp, later Driemond genoemd. Mijn moeder komt uit het pittoreske Muiderberg naast Muiden. 


Mijn ouders ontmoeten elkaar tijdens een feest. Mijn moeder was daar met een jongen en die moest opeens ergens heen en vroeg aan mijn vader om op zijn meisje te passen en blijkbaar nam mijn vader die taak erg serieus want ze zijn lang bij elkaar gebleven.

Mijn vader studeerde eerst aan de ambachtsschool en later voor architect.
Mijn moeder werkte als coupeuse bij het modehuis Collignon  in Amsterdam.
Het was een mooi stel om te zien en hadden zo hun ambities. Mijn moeder woonde enige tijd in bij mijn vader in zijn ouderlijk huis, dat was een moeizame tijd, mede doordat mijn oma niet erg blij was met mijn moeder, al denk ik dat dat niet perse aan mijn moeder lag maar meer aan het feit dat mijn oma moeite had haar zoon los te laten.

Mijn ouders trouwde op 27 juli 1957 te Muiden en lieten het huwelijk inzegenen voor de Nederlands Hervormde Kerk ook te Muiden.
 
Mijn vader kon na zijn opleiding een mooie baan krijgen als gemeentearchitect in Sassenheim en zo vertrokken zij richting de kust het onbekende tegemoet.
In Sassenheim betrokken zij een kleine bovenwoning aan de Slotlaan en zoals het in die tijd ging stopte mijn moeder met werken. Na enige tijd kregen zij hun eerste kind, een jongen, mijn oudste broer..
 
Jan Klein geboren op 19 september 1960
   
Omdat het een erg kleine woning was en mijn vader een riante baan had verhuisden mijn ouders naar een mooi oud pandje aan de Molenstraat waar zij twee jaar later nog een zoon kregen, mijn jongste broer.
 
Mart Klein geboren op 18 december 1962
 
Het was een koude winter in de boeken één van de koudste winters 

‘De hel van 1962/1963’.

Het jonge gezin had het goed voor elkaar en bruiste nog van de nieuwe ideeën voor de nabije toekomst.
 

Geboorte kaartje

Doopnamen: Elisabeth Neeltje
Roepnaam: Lizette


Geboren op een zondag op 8 januari 1967 om 05.20 uur aan de Essenlaan in Sassenheim in een gezin met twee grote broers een vader en een moeder.
 
Grappig is dat de namen van mijn grote broers die op mijn geboortekaartje staan echt alleen daar staan en zij in hun verdere leven nooit meer zo worden aangesproken dan alleen om ze te pesten. Mijn broers zijn voor mij altijd Jan en Mart maar ook mijn naam werd verbasterd tot Zette of Zettje. Regelmatig word ik wel gewoon Lizette genoemd maar mijn broers dus nooit Janneman of Martie. Een enkeling spreekt mij wel eens aan met Lies of Liesbeth en eigenlijk heb ik daar, tot op de dag van vandaag, een gruwelijke hekel aan omdat ik dat echt andere namen vind en ik deze namen ook niet bij mij vind passen. Ik ken wel mensen die zo heten en die zijn echt leuk dus daar ligt het niet aan.

Er is nog meer grappigs aan mijn geboorte kaartje: 
De bedoeling was dat ik Elizabeth met een Z zou heten maar dat was niet helemaal goed gegaan bij de aangifte van geboorte. Het is dus Elisabeth met een S geworden maar Lizette met een Z. Die Z vraagt regelmatig om verbetering als mensen mijn naam schrijven al moet ik zeggen dat ik dat inmiddels wel een beetje heb losgelaten. 

Wel vind ik het bijzonder stom als ik iets verstuur en onderteken met Lizette en mensen daar op reageren met... Beste Lisette...,

Ik vind dat toch wel getuigen van een vorm van desinteresse en maakt dat ik daar zelf extra op let bij anderen.. en eerlijk is eerlijk ik ga ook wel eens de fout in.
 
Op het geboorte kaartje staat ook nog nadrukkelijk dochtertje en zusje en omdat ik de jongste ben zal dat altijd zo blijven zelfs nu ik ouder ben. Mijn ouders leven niet meer en daarmee is dochtertje ook vervallen maar voor mijn broers ben ik altijd hun kleine zusje.